Cliënten over haptotherapie


Dit is wat ik heb geleerd: als ik wil weten hoe het met mij is, moet ik naar mijn lijf luisteren en niet naar mijn hoofd.
— vrouw (51)

Ik ben verwezen omdat ik niet in contact stond met mijn gevoelens. Christine’s aanpak kwam mij het meest professioneel over en de website straalde rust en focus uit. Christine heeft mij op een geduldige en doortastende wijze weer naar mezelf gebracht. Ieder consult was een eye-opener waar ik verder mee kon. Ik heb de manier van werken als zeer prettig en professioneel ervaren.
— Rachel (46)

Ik heb besloten eerst maar verder te gaan bij mijn psycholoog. Haptonomie komt me te dichtbij op dit moment. Misschien later weer.
— vrouw (31)

Ik begrijp er niet zo veel van. Ik ben gewend om aan te pakken en als ik oefeningen kan doen, heb ik meer het idee dat ik iets nuttigs doe.
— vrouw (43)

Dat ik dát kan voelen! Ik voel me nu één geheel.
— vrouw (46)
In een paar sessies helpt Christine mij om me bewust te worden dat ik veel vanuit mijn hoofd reageer, mezelf patronen opleg. Ik kan mijn lichaamstaal wel verstaan maar neem er te weinig tijd en ruimte voor. Ik leer om mijn dag op een speelse manier te beginnen, dat is wat ik zoek. Ik móet geen krant lezen of de puzzel oplossen, maar het is een kéuze. Vanuit deze vrijheid kan ik gedurende de dag ook andere keuzes maken. En dat geeft licht en ruimte.
— Hanneke (63)

Ik voel dat ik bénen heb, dat ik erop kan stáán. Als ik dat vanmiddag had gevoeld, had ik vast niet zo’n moeite gehad om die lastige mail te beantwoorden.
— man (37)

Ik kan dichterbij mijzelf blijven. Als andere mensen nu voor mij proberen te beslissen, voel ik of ik dat wel echt wil of niet. Ik laat het niet meer zo maar gebeuren.
— vrouw (80)

Harm heeft nu veel minder boze buien. Ik heb geleerd om hém te zien, nu kan ik hem bijvoorbeeld uitnodigen om mee te gaan in plaats van hem ‘mee te slepen’ omdat we weg moeten.
— over Harm (2)


Ik vóel dat ik er mag zijn!
— vrouw (75)

Ik hoef niet meer te voldoen aan alle eisen van anderen en ook niet meer aan al die eisen van mezelf. Ik kan nu beter voelen wanneer het genoeg is en dan mag ik ook stoppen van mezelf.
— man (43)

Ik wil weten wie ik ben, wat ik wil, wat ik fijn vind, wat ik kan. Nu kan ik niet genieten, al heb ik alles om gelukkig te zijn - partner, kinderen en baan. Maar het is alsof ik nooit genoeg ben, nooit goed genoeg. Hier op de behandelbank begin ik te voelen dat ik heel wat in huis heb als mens, dat ik goed ben zoals ik ben. Al kan ik nog niet goed aan het idee wennen.
— vrouw (32)

Hier gaat het over mij. Ik voel nu het verdriet dat ik in me heb, al heb ik daar nog geen woorden voor.
— vrouw (36)

Als ik mag denken én voelen, dan is het niet alleen maar zwaar. Dan merk ik dat die pijn bij mij hoort en dat ik er ook iets mee kan.
— vrouw (27)

Cliënten over haptonomische zwangerschapsbegeleiding


Ik schrik altijd erg van pijn, dan verstar ik en trek me terug. Fijn om te leren hoe ik daar anders mee om kan gaan - contact met mijn man had een verrassend effect. Ik weet nu dat ik het niet in mijn eentje moet willen doen.

Er was ruimte om over alle emoties te praten. Maar het was zéker zo fijn om heel praktische handvatten en adviezen te krijgen.
Haptonomie staat voor mij vooral voor het volgen van je gevoel. Je gevoel weet wat het beste is voor jou en je (ongeboren) kind, maar er naar luisteren is niet altijd gemakkelijk. Christine heeft ons daarin erg goed geholpen, om ons klaar te maken voor de bevalling. Ze heeft mij een rol gegeven om mijn partner zo lang mogelijk in een ontspannen situatie te houden. Dat is super goed gelukt, we hebben die bevalling echt samen gedaan met veel succes.
— Erik


Zo bijzonder om mee te maken hoe ons kind al tijdens de zwangerschap reageerde op hoe wij contact maakten. Als we met onze aandacht ergens anders waren, was ie heus niet geïnteresseerd in ons.

Ik wilde graag weten wat ik als man bij zou kunnen dragen aan de bevalling. Dat bleek veel meer te zijn dan ik dacht.

"De begeleiding heeft ons bevestigd in het vertrouwen in onszelf, in onze gevoelens en intuïtie. We bleken veel non-verbale signalen van elkaar te herkennen. Christine nodigde ons uit om daarover met elkaar in gesprek te gaan én ernaar te handelen. Het ging over thema's als hulp vragen, contact zoeken en tijd en ruimte maken voor de zwangerschap en ons kind. Nieuwe en bekende inzichten waren even waardevol, omdat ze ons lieten stilstaan bij wat we nodig hadden van elkaar en onszelf om ons voor te bereiden op ons nieuwe gezinslid. Het heeft ons ook geholpen om échte aandacht te hebben voor de non-verbale signalen die onze kinderen uitzenden en de non-verbale signalen die wij zelf naar hen uitzenden. Al met al was het een heel bijzondere ervaring die we niet hadden willen missen."

- Laura en Job, over de zwangerschap van hun tweede kind


We hebben allebei een druk bestaan, dus samen rustig zitten schiet er makkelijk bij in. Op deze manier maken we tijd en zijn we al echt met z’n drieën.
Het valt niet mee om een ritme te vinden in mijn nieuwe bestaan. Ik ben geneigd me vooral op de kleine en mijn man te richten. Af en toe word ik overvallen door een gevoel van benauwdheid: “Waar blijf ík?” Met Christine heb ik het over moeder zijn én partner én mezelf.


Wat leuk om te merken dat ze, zo klein als ze is, al mee kan doen als we haar verzorgen.
— over Maaike (6 weken)